Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας


222.1121752 | 6943263355

info@cremservices.gr

Ιστορία

Διάσημοι Έλληνες που αποτεφρώθηκαν

Μαρίας Κάλλας
Σε παρεκκλήσι του Παρισιού έγινε η νεκρώσιμη τελετή για τη Μαρία Κάλλας ενώ η επίσημη εξουσία, τιμώντας την τελευταία της επιθυμία, με παρουσία υπουργού, διέσπειρε την τέφρα της στο Αιγαίο πέλαγος.

Λουκιανός Κηλαηδόνης
Στις 7 Φεβρουαρίου του 2017 απεβίωσε στην Αθήνα ο λαοφιλής τραγουδιστής Λουκιανός Κηλαηδόνης. Η τελευταία του επιθυμία ήταν η αποτέφρωσή του. Η σύζυγός του Άννα Βαγενά και οι κόρες του μετέφεραν τη σορό του στη Βουλγαρία.

Μάνος Ελευθερίου

Τον Ιούλιο του 2018 η σορός του Μάνου Ελευθερίου μεταφέρθηκε στη Βουλγαρία όπου και αποτεφρώθηκε.
Η πικρία της οικογένειάς του η οποία αναγκάστηκε να μεταφέρει τη σορό στη Βουλγαρία ελλείψει σχετικής υποδομής στην Ελλάδα αποτυπώθηκε σε ανάρτηση στην επίσημη σελίδα του Μάνου Ελευθερίου στο facebook:

Δημήτρης Μητρόπουλος

Παύλος Μοσχίδης

Γιώργος Μοσχίδης

Αρλέτα

Αλέξανδρος Κατσαντώνης

Ανδρέας Βουτσινάς

Μηνάς Χατζησάββας

Ιωάννης Βόγλης

Η αποτέφρωση σε όλο τον κόσμο

Η αποτέφρωση στην αρχαιότητα
Τόσο η ταφή όσο και η αποτέφρωση των νεκρών αναφέρονται στις ανθρώπινες συνήθειες, σε όλη τη γη, από αρχαιοτάτων χρόνων. Οι επιστήμονες συμφωνούν ότι η αποτέφρωση ξεκίνησε το 3000 π.Χ. στην αρχή της Λίθινης εποχής στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Το έθιμο της αποτέφρωσης ταξίδεψε με νομαδικούς λαούς για τους οποίους αποτελούσε και πρακτική συνήθεια (με την αποτέφρωση και τη μεταφορά της τέφρας, είχαν πάντα μαζί τους προγόνους τους). Ευρήματα αποτέφρωσης έχουν εντοπιστεί στη Ρωσία, Βρετανικές νήσους, Ισπανία, Πορτογαλία, Ουγγαρία, Βόρεια Ευρώπη, Ιρλανδία.

Αποτέφρωση και θρησκείες
Την επιλογή της αποτέφρωσης των νεκρών αποδέχεται ο Βουδισμός, ο Ινδοϋισμός και ο Ταοϊσμός ως βασική προϋπόθεση του τελετουργικού τους. Ο Βουδισμός είναι ένα από τα αρχαιότερα θρησκεύματα. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα θρησκευτικών δοξασιών, φιλοσοφικών αρχών, εθίμων, θεσμών και ηθικών κανόνων που αποδίδονται στον Βούδα. Σήμερα υπολογίζεται ότι περίπου μισό δισεκατομμύριο άνθρωποι ακολουθούν τον Βουδισμό. Ο Ινδουισμός είναι η τρίτη μεγαλύτερη θρησκεία του κόσμου σε αριθμό πιστών, μετά το Χριστιανισμό και το Ισλάμ, με περίπου ένα δισεκατομμύριο πιστούς, εκ των οποίων πάνω από το 90% κατοικεί στην Ινδία. Ο Ταοϊσμός, θεωρούμενος ως θρησκεία, αλλά και ως φιλοσοφικό σύστημα κάνει ένα είδος υπέρβασης. Δεν ασχολείται με τον ίδιο τον Θεό ως Υπέρτατη Αρχή, αλλά με τις αρχές που διέπουν την παρουσία του στην εκδήλωση, η πρακτική φιλοσοφία του ταοϊσμού βασίζεται στην καταστολή κάθε επιθυμίας του ανθρώπου, προκειμένου έτσι να εξασφαλιστεί η ηρεμία του.

Η αποτέφρωση στην Αρχαία Ελλάδα
Από το 1200 π.Χ. εώς τον πρώτο αιώνα μ.Χ. η αποτέφρωση των νεκρών γίνεται πολύ συνηθισμένο φαινόμενο στην Ελλάδα. Στον Κεραμεικό καθώς και σε πολλά νεκροταφεία, σε όλες σχεδόν τις γνωστές πόλεις της Αρχαίας Ελλάδας, έχουν βρεθεί πολλές τεφροδόχοι και λάρνακες.
Ο Όμηρος περιγράφει πλήθος περιπτώσεων αποτέφρωσης, όπως του Πάτροκλου, του Αχιλλέα, του Έκτορα. Παρουσιάζει τον Νέστορα να προτρέπει τους Αχαιούς να αποτεφρώνουν τους νεκρούς τους. Αποτέφρωση και διασκορπισμός της τέφρας έγινε σύμφωνα με επιθυμία του στη σορό του νομοθέτη Σόλωνα. Στα ευρήματα των τάφων της Βεργίνας η τέφρα του Φιλίππου του Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, βρέθηκε μαζί με τα κόκκαλά του στη χρυσή τεφροδόχο λάρνακα την οποία κοσμούσε το οκτάκτινο αστέρι σύμβολο της δυναστείας των Μακεδόνων.

Η αποτέφρωση στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Οι Ρωμαίοι υιοθετούσαν από τους Έλληνες την αποτέφρωση των νεκρών. Όμορφα διακοσμημένες τεφροδόχοι αυτής της περιόδου έχουν βρεθεί και περισυλλεγεί σε ειδικά κτίρια (columbaria).

Αποτέφρωση και Χριστιανισμός
Κατά τον 3ο αι. μ.Χ. με τη ραγδαία διάδοση του Χριστιανισμού και την ισχυρή επίδραση των γνωστών αντιλήψεων (περί αναστάσεως νεκρών, περί μελλούσης κρίσεως κ.λπ.) αρχίζουν να αλλάζουν τα ταφικά έθιμα και να κυριαρχεί η ολόσωμη ταφή των νεκρών.
Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος αποφάσισε με διάταγμα ότι ο Χριστιανισμός θα αποτελεί την επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας, η αποτέφρωση άρχισε να εξαλείφεται και να υποκαθιστάται ολοκληρωτικά σχεδόν από το ιουδαϊκό έθιμο ταφής, το οποίο έχει κυριαρχήσει ως έθιμο ολοκληρωτικά και στο Χριστιανισμό. Οι Ιουδαίοι εφάρμοζαν την ολόσωμη ταφή των νεκρών σύμφωνα με την απόφαση του Θεού, τους νόμους του Μωυσή και τις υποδείξεις των σοφών. Είχε καταστεί για αυτούς η ταφή ένα έθιμο, ένα έθος. Ο ενταφιασμός του Ιησού πραγματοποιήθηκε έτσι σύμφωνα με το ιουδαϊκό έθιμο της ταφής, όπως μας πληροφορεί και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Ιω 19,40)(βλέπε «Η καύση των σωμάτων» Π.Ι. Μπούμπη καθ. Πανεπ. Αθηνών, σελ 7).
Εν τούτοις σε μερικές έκτακτες και κατεπείγουσες περιπτώσεις (πόλεμοι, λοιμοί κ.α.) εφαρμόστηκε η ομαδική ταφή και η αποτέφρωση νεκρών για την αποφυγή θανατηφόρων επιδημιών και μόλυνσης των ζώντων.

Η νεότερη ιστορία της αποτέφρωσης
Η νεότερη ιστορία της αποτέφρωσης έχει τις ρίζες της στον 19ο αιώνα όταν ο Ιταλός καθηγητής Μπρουνέττι τελειοποίησε έναν κλίβανο αποτέφρωσης τον οποίο παρουσίασε στη Παγκόσμια Έκθεση της Βιέννης το 1873. Πολλοί επιστήμονες άρχισαν να βλέπουν την αποτέφρωση ως υγειονομική λύση αντί της ταφής και άλλοι ως σημαντικά οικονομικότερη.
Το 1874 στο Μιλάνο της Ιταλίας, το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε την εφαρμογή της αποτέφρωσης. Το 1874 ιδρύθηκε από το χειρουργό της Βασίλισσας Βικτωρίας, Σερ Χένρυ Τόμσον, ο Οργανισμός Αποτέφρωσης της Μεγάλης Βρετανίας. Το πρώτο αποτεφρωτήριο στην Αγγλία ολοκληρώθηκε το 1879 στο Γουόκινγκ Σάρρεϊ αλλά δε χρησιμοποιήθηκε για τα πέντε πρώτα χρόνια μέχρι τα αγγλικά δικαστήρια να νομιμοποιήσουν την αποτέφρωση.

Δημιουργία των πρώτων αποτεφρωτηρίων
Τον Δεκέμβριο του 1878 λειτούργησε στην πόλη Γκόθα της Γερμανίας το πρώτο αποτεφρωτήριο μετά από μακροχρόνιες προσπάθειες του τοπικού συλλόγου για τη δημιουργία κέντρου αποτέφρωσης νεκρών. Το κίνημα υπέρ της αποτέφρωσης πρωτοεμφανίστηκε στις Η.Π.Α. το 1876. Το πρώτο αποτεφρωτήριο χτίστηκε στην Ουάσιγκτον. Το 1881 δημιουργήθηκε η New York Cremation Society και λίγα χρόνια αργότερα η Cremation Association of America.
Το 1913 ο Σύλλογος Αποτέφρωσης των Ηνωμένων Πολιτειών διέθετε 52 αποτεφρωτήρια με 10.000 περίπου καταγεγραμμένες αποτεφρώσεις. Με στοιχεία του 2002 υπάρχουν 1.835 αποτεφρωτήρια με 679,890 αποτεφρώσεις, το 27,78% των θανάτων ετησίως.

Διεθνής Ομοσπονδία Αποτέφρωσης
Το 1937 ιδρύθηκε στο Λονδίνο η Διεθνής Ομοσπονδία Αποτέφρωσης (I.C.F.), ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός με σκοπό την προώθηση της αποτέφρωσης παγκοσμίως με τα πιο υψηλά κριτήρια. Το 1966 η Διεθνής Ομοσπονδία Αποτέφρωσης αναγνωρίστηκε και ενετάχθη στο Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του Ο.Η.Ε.
Η Ομοσπονδία έχει διαπιστευμένους εκπροσώπους στα επιτελεία του Ο.Η.Ε. στη Νέα Υόρκη και στα γραφεία του Ο.Η.Ε. στη Βιέννη όσο και τη Γενεύη. Επιπλέον έχει διορίσει εκπροσώπους σε τέσσερις περιφερειακές επιτροπές για Αφρική, Ευρώπη, Λατινική Αμερική, Καραϊβική, Ασία και Ειρηνικό Ωκεανό. Σημαντική είναι η συνεισφορά της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αποτέφρωσης για την άρση της απαγόρευσης της αποτέφρωσης των Ρωμαιοκαθολικών και από το 1966 επετράπη η αποτέφρωση από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Αποτέφρωσης δύο φορές έχει αποστείλει επιστολές προς τους Πρωθυπουργούς της Ελλάδος κ.κ. Κ. Σημίτη και Κ. Καραμανλή και προς τους υπουργούς εσωτερικών κ.κ. Κ. Σκανδαλίδη και Πρ. Παυλόπουλο, εκφράζοντας την προσδοκία της για τη νομοθετική ρύθμιση του θέματος της αποτέφρωσης των νεκρών στην Ελλάδα χωρίς να πάρει καμία απάντηση. Η αποτέφρωση αναγνωρίζεται από τις δημόσιες αρχές υγείας όλων σχεδόν των κρατών μελών της Ε.Ο.Κ. ως η πιο υγιεινή μέθοδος διάθεσης των νεκρών. Στις περισσότερες σημαντικές πόλεις υπάρχουν ένα και περισσότερα αποτεφρωτήρια.

Σκοποί
Οι σκοποί της Ομοσπονδίας που ορίζονται στους κανονισμούς είναι οι εξής:

– Να περιέχουν πληροφορίες σχετικά με την αποτέφρωση (πλεονεκτήματα, απόψεις, μεταξύ άλλων από υγειονομική, ηθική, οικονομική και αισθητική πλευρά).

– Να απλοποιούν τη διαδικασία της αποτέφρωσης και να διασφαλίζουν μια γενική αναγνώριση της τελετής.

– Να απελευθερώνουν την αποτέφρωση από περιορισμούς στις χώρες που δεν υπάρχει ακόμα αποτέφρωση.

– Να φέρει την αποτέφρωση στο ίδιο επίπεδο με τον ενταφιασμό, συμπεριλαμβανομένων και των εκκλησιαστικών κύκλων.

– Να απαλείφει τα προβλήματα που προκύπτουν από τη μεταφορά της τέφρας του αποτεφρωμένου προσώπου από τη μια χώρα στην άλλη.

Στόχοι
Οι στόχοι της Ομοσπονδίας είναι οι εξής:

– Προώθηση απαραιτήτων εξηγήσεων στα μέλη, το κοινό και κάθε είδους οργανισμό που σχετίζεται με τις τεχνικές διαδικασίες και την πρακτική λειτουργικότητα της αποτέφρωσης.

– Εφαρμογή συμφωνιών μεταξύ οργανισμών που σχετίζονται με την αποτέφρωση.

– Προώθηση της αποτέφρωσης παγκοσμίως.

– Έλεγχο των διεθνών υπηρεσιών αποτέφρωσης και δημοσίευση επίσημων αναφορών από τη διεξαγωγή αυτών των υπηρεσιών.

– Διαπραγμάτευση με εκκλησιαστικές και κυβερνητικές αρχές με σκοπό να μπορεί να γίνει δυνατή η αποτέφρωση ή να απλοποιηθεί.

– Συνεργασία με οργανισμούς που συνδέονται στενά με την αποτέφρωση.

Κώδικας Ηθικών Αρχών
1. Αξιοπρεπής αποτέφρωση
Η αποτέφρωση καθ’όλη τη διάρκεια της πρέπει να διεξάγεται με σεβασμό και αξιοπρέπεια.
2. Προστασία της ανθρώπινης σορού
Η ανθρώπινη σορός πρέπει να είναι ντυμένη κατάλληλη και να προστατεύεται σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα και τις αναγνωρισμένες εφαρμογές.
3. Ξεχωριστή αποτέφρωση – Όχι ανακατωμένες τέφρες
Όλες οι αποτεφρώσεις πρέπει να διεξάγονται ξεχωριστά για να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξει ανακάτεμα των τεφρών.
4. Αποτέφρωση των ανθρώπινων μελών
Μόνο τα ανθρώπινα μέλη πρέπει να αποτεφρώνονται στα αποτεφρωτήρια.
5. Προσωπικό δικαίωμα να αποφασίσει ο καθένας για τη διάθεση της τέφρας του
Είναι προσωπικό δικαίωμα του καθενός ο τρόπος που θα διαλέξει για τη διάθεση της τέφρας του.
6. Η αποτέφρωση, επίσημος όρο
Η αποτέφρωση πρέπει να είναι η επίσημη λέξη που θα χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη μέθοδο.
7. Αναγνώριση του εκλιπόντος προσώπου μέχρι την τελευταία διαδικασία της αποτέφρωσης
Συγκεκριμένα βήματα πρέπει να ακολουθούνται ώστε να διασφαλιστεί η ταυτότητα του εκλιπόντος προσώπου κατά την άφιξή του στο αποτεφρωτήριο, κατά τη διάρκεια της αποτέφρωσης μέχρι τη διασπορά της τέφρας.
8. Απαγόρευση της εμπορευματικοποίησης των προϊόντων ή του υπολοίπου της αποτέφρωσης
Τα προϊόντα ή το υπόλοιπο της αποτέφρωσης δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν για κανένα εμπορικό σκοπό.
9. Όλα τα υλικά που χρησιμοποιούνται στην αποτέφρωση να είναι περιβαλλοντικά ελεγμένα.
10. Έμπειρο προσωπικό
Τα άτομα που εμπλέκονται με την αποτέφρωση πρέπει να είναι ικανά και με τα απαραίτητα προσόντα.
11. Τήρηση των ηθικών αρχών από το προσωπικό
Το προσωπικό θα πρέπει να τηρεί τον κώδικα των ηθικών αρχών.
12. Όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να διαλέξουν να αποτεφρωθούν.

Η ιστορία της αποτέφρωσης στην Ελλάδα

Τα πρώτα χρόνια
Η μελέτη της ιστορίας αποδεικνύει ότι στην αρχαία Ελλάδα απαντώνται και η ταφή και η αποτέφρωση των νεκρών. Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές στην Ιλιάδα και τα αρχαιολογικά ευρήματα με τεφροδόχους, λάρνακες κ.α. Μετά την εμφάνιση του Χριστιανισμού στον ελλαδικό χώρο η ταφή επεβλήθη της αποτέφρωσης. Η άποψη ότι ο νεκρός πρέπει να ενταφιάζεται δεν είναι δόγμα, αλλά είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας πρακτικής. Είναι έθιμο.

20ος αιώνας
Οι πρώτες κινήσεις για την επαναφορά της αποτέφρωσης, αναφέρονται στα έτη 1912 – 1917. Το Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, υπό τη προεδρία του Μ. Καρζή, τάσσεται δημόσια υπέρ της αποτέφρωσης. Το 1943 το Πρωτοδικείο Αθηνών εκδίδει την πρώτη απορριπτική απόφαση, με το αιτιολογικό ότι η αποτέφρωση αντίκειται στα χρηστά ήθη των Ελλήνων. Το 1944 απορρίπτεται με το ίδιο αιτιολογικό μια δεύτερη αίτηση σύστασης συλλόγου υπέρ της αποτέφρωσης.
Όμως, το 1946 η “Επιστημονική Εταιρεία προς μελέτη των διαφόρων συστημάτων μεταχείρισης των νεκρών”, την οποία είχαν ιδρύσει μέλη του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, με πρόεδρο τον κ. Παπαθεοδώρου, πέτυχαν την έγκριση του Πρωτοδικείου και ιδρύεται ο πρώτος σύλλογος υπέρ της αποτέφρωσης.
Το 1960, μετά το θάνατο του Δημήτρη Μητρόπουλου και την αποτέφρωσή του, η άρνηση της Εκκλησίας να προσφέρει νεκρώσιμη τελετή δημιουργεί μεγάλη αναστάτωση στο χώρο της Εκκλησίας και της κοινωνίας. Έγκριτοι θεολόγοι διαφοροποιούνται από την επίσημη στάση της Εκκλησίας, υποστηρίζοντας την άποψη ότι το θέμα της επιλογής της ταφής ή της αποτέφρωσης δεν είναι δογματικό θέμα αλλά θέμα παράδοσης, ως εκ τούτου η Εκκλησία δεν θα πρέπει να απορρίπτει από το σώμα της τους πιστούς, που επιλέγουν την αποτέφρωση για λόγους συνείδησης.

Κινητοποιήσεις των Δήμων και τα πρώτα σωματεία
Μεταξύ του 1986 και του 1988 ορισμένοι δήμοι όπως ο Δήμος Καλλιθέας, ο Δήμος Αγ.Δημητρίου και ο Δήμος Ζωγράφου, τάσσονται υπέρ της αποτέφρωσης και ζητούν απο το Υπουργείο Εσωτερικών να τους συνδράμει για τη κατασκευή ενός αποτεφρωτηρίου. Η απάντηση είναι αρνητική με αιτιολογικό την μη ύπαρξη νομοθετικού πλαισίου.
Το 1986 μια κίνηση πολιτών, με την επωνυμία “Σύνδεσμος Φίλων της Αποτέφρωσης”, καταθέτει αίτηση για την ίδρυση συλλόγου, στο Πρωτοδικείο Αθηνών. Το τελευταίο απορρίπτει την αίτηση ως “αντιβαίνουσα στα χρηστά ήθη των Ελλήνων”. Η κίνηση με την επωνυμία «Σύνδεσμος Φίλων της Αποτέφρωσης» με δραστήρια πρόεδρο την κ. Χαρά Χαλκιά, έχει πραγματοποιήσει πολλές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες μέχρι σήμερα και έχει συμβάλλει στη προώθηση της ιδέας και στην ελληνική κοινωνία.
Το 1987 κατατίθεται επίσης αίτηση, για την ίδρυση σωματείου με την επωνυμία “Οδύσσεια” με παρεμφερείς στόχους και σκοπούς. Η οποία και απορρίπτεται με την 4316/1987 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με παρεμφερή αιτιολόγηση. Όμως για την απόφαση αυτή υποβάλλεται έφεση από τα μέλη, του ύπο σύσταση σωματείου, όπου εκδικάζεται τον Δεκέμβριο του 1988 στο Εφετείο Αθηνών και το οποίο, με την 69/1989 ενδιαφέρουσα απόφασή του, «εξαφανίζει την εκκαλούμενη απόφαση» του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και εγκρίνει την αίτηση ίδρυσης σωματείου.
Ιδρύεται έτσι, ύστερα από μια δίχρονη δικαστική περιπέτεια, η «Οδύσσεια» με πρόεδρο την γνωστή ακτιβίστρια κ. Νίκη Λεοντίου, αντιπρόεδρο τον κ. Γιάννη Ρέγκα, αντιδήμαρχο τότε του Δήμου Ζωγράφου, γενικό γραμματέα τον γνωστό δημοσιογράφο κ. Γιώργο Βότση κ.α. Οι οποίοι με πολλαπλές παρεμβάσεις τους προωθούν την ιδέα της αποτέφρωσης στην ελληνική κοινωνία και ασκούν πιέσεις για τη νομοθετική ρύθμιση του θέματος.
Την ίδια περίοδο ιδρύεται και ο «Πανελλήνιος Σύλλογος Υποστηρικτών της Αποτέφρωσης Νεκρών». Τα Μ.Μ.Ε. όλη αυτή τη περίοδο ανταποκρίνονται στην ιδέα και ενημερώνουν την κοινή γνώμη.
Το 1987 ο Δήμαρχος Αθηνών κ. Μ. Έβερτ, επαναφέρει το θέμα ζητώντας επίσημα από την Ιερά Σύνοδο και την πολιτεία, να επιτρέψουν την αποτέφρωση των θυμάτων του καύσωνα που έπληξε την Αθήνα, εάν και εφόσον οι δικοί τους επιθυμούσαν, εισπράττοντας την απόρριψη του αιτήματος από την Εκκλησία.
Το 1997 συγκροτείται μια επιτροπή για τη δημιουργία ενός κέντρου αποτέφρωσης νεκρών στην Ελλάδα, για άτομα των οποίων οι θρησκευτικές τους πεποιθήσεις το επιτρέπουν. Η επιτροπή αυτή από το 2000 αποτελεί μέλος της I.C.F. (Παγκόσμια Οργάνωση Αποτέφρωσης). Το 2001 η επιτροπή συστήνει μια εταιρεία μη κερδοσκοπική με τίτλο “Επιτροπή για το δικαίωμα της αποτέφρωσης των νεκρών στην Ελλάδα” και μεταξύ των σκοπών της έχει και την κατασκευή αποτεφρωτηρίου.

Η Ελληνική Κοινωνία Αποτέφρωσης
H Ελληνική Κοινωνία Αποτέφρωσης συνεστήθη το 1997, με σκοπό την δημιουργία του νομοθετικού πλαισίου, για να είναι δυνατή η αποτέφρωση των νεκρών στην χώρα μας. Χάρη στην εικοσαετή και πλέον σκληρή δουλειά και αφοσίωση των μελών της βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να φιλοξενούμε στη χώρα μας υποδομή για αποτέφρωση νεκρών.