Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας


222.1121752 | 6943263355

info@cremservices.gr

Νεα

Ανάρτηση Ξένιας Κουναλάκη για τον πατέρα της 29-10-2020

Κάπως υπερβολικό που πέθανε κατά την εθνική μας εορτή και πόσο αταίριαστο για τον Πετραν. Από την άλλη θυμάμαι πάντα πως είχε γυρίσει από την ΝΥ με την κορδέλα που του είχαν περάσει στην παρέλαση της 5ης λεωφόρου, σαν Σταρ Ελλάς κάπως και τι δούλεμα του είχα ρίξει.
Αν με ρωτήσει κάποιος τι μένει αυτό θα έλεγα: η ελαφρότητα με την οποία αντιμετώπιζε τη ζωή, η έλλειψη σοβαροφάνειας μαζί όμως με μια βαθιά ακεραιότητα και την ανιδιοτέλεια, της Αριστεράς (υπάρχει; Ξερωγω, έτσι μου μάθε) να είναι ας πουμε περήφανος που είναι ο φτωχότερος βουλευτής του κοινοβουλίου, όταν δημοσιοποιήθηκαν τα πόθεν εσχες.
Πολλές φορές με ενοχλούσε όλο αυτό, περίμενα να έρθει σπίτι να μου φτιάξει μεσημεριανό κι εκείνος κάπου είχε κολλήσει γιατί «το κόμμα, ο Λεωνιδας, η Μαρία, κλπ»( δεν θυμάμαι, κατέβαζα διακόπτη). Τα γνωστά ψεύτο-τραυματακια των παιδιών των στελεχών της Αριστεράς.
Όταν πέθανε η μαμά, βρέθηκε με ένα παιδί σε εφηβεία φουλ και τα κατάφερε, νομίζω, κάναμε μποντινγκ σοβαρό, με Κανάλι 29 στα ντουζενια του, βρώμικο 89, ματσάκια τις Κυριακές και συζητήσεις περί ΠΑΣΟΚ κλπ.
Τα ίδια και αργότερα με τη Μανου, καμία φορά έκαναν μέτωπο, συνωμοσία σε βάρος μου για να φάνε μαζί τζανκ, να ξενυχτήσουν, να πούνε καφριλικια που θα με εξοργίσουν.
Μια από τις τελευταίες φορές που συναντήθηκαν, η μικρή τον τάιζε κι εκείνος ήταν σαφώς ευτυχισμένος. Κι όποτε του έλεγα το όνομα της, γελούσε πλατιά.
Το τέλος ήταν δύσκολο, η κατάρρευση, αργή και βασανιστική, ένας ωραίος ζωντανός άνθρωπος να εξατμίζεται σιγά σιγά αλλά θυμάμαι κάτι που μου είχε πει πολλά χρόνια πριν κι αυτό κρατάω: «έχω ζήσει τόσο ωραία ζωή που δεν με νοιάζει να πεθάνω αύριο».
Πέθανε λοιπόν σήμερα, ο Πετραν κι ο τύπος που τον πρόσεχε έκλαιγε με λυγμούς γιατί λίγο πριν γίνει αυτό τον φώναξε και του είπε «σ ευχαριστώ για όλα». Κι αυτό είναι ταιριαστό για τον μπαμπά μου.
ΥΓ. Δεν θα γίνει κηδεία, θα γίνει αποτέφρωση γιατί είχε δώσει μάχη γι’ αυτό. Επίσης μια από τις τελευταίες ειδήσεις που του είπα (εκτός από τα σκορ της ΑΕΚ και τα εσωτερικά της «Κ», τα οποία ψοφούσε να μαθαίνει) ήταν η καταδίκη της ηγεσίας της ΧΑ, που ήταν και μια ηθική δικαίωση για τον ίδιο.

Τελευταίο αντίο στον Μάρκο Μαθιουδάκη

Αναδημοσίευση από: https://www.goodnet.gr/news-item/teleutaio-antio-ston-marko-mathioudaki.html

Τελευταίο αντίο στον Μάρκο Μαθιουδάκη

Τελευταίο αντίο στον Μάρκο Μαθιουδάκη

Την Παρασκευή, αργά το απόγευμα, ο πατέρας μας έφυγε, στα 89 του χρόνια.. Το τελευταίο εξάμηνο η υγεία του δεν ήταν καλή, όμως πήγαινε καλλίτερα.   Ήταν  επιθυμία του να αποτεφρωθεί, επιθυμία που βασίζονταν στη φιλοσοφική του θεώρηση για τα μεταφυσικά. Επειδή αισθάνονταν πως το τέλος πλησιάζει, πριν από μερικούς μήνες είχε γράψει ένα κείμενο που εξηγούσε γιατί θαθελε να αποτεφρωθεί και κατέληγε με τη βεβαιότητα ότι η επιθυμία του αυτή θα γίνει σεβαστή από τα παιδιά του. Η αποτέφρωση θα γίνει την Τετάρτη 9 του μήνα, στις 12 το μεσημέρι, στη Ριτσώνα και τη στάχτη του θα τη σκορπίσουμε στη θάλασσα, όπως ηθελε, κοντά στο χωριό μας στην παραλία “Γεροποταμου”, στο Λατζιμα. Εκεί που  για χρόνια εδενε τη βάρκα που ο ίδιος είχε ναυπηγήσει, τη “Μανώλα”, και όπου μέχρι πριν από δύο χρόνια συνέχιζε με επιτυχία να ψαρεύει. Θα το κάνουμε στις 10:30 το πρωί της Κυριακής 13 του μήνα, εκεί…

Ο πατέρας μας ήταν ένας άνθρωπος με πολλές γνώσεις, σπάνια μόρφωση και χαρακτήρα. Άνθρωπος με αρχές, για τις οποίες άλλωστε ταλαιπωρήθηκα τα χρόνια της δικτατορίας.Άφησε τη σφραγίδα του παντού απ’ όπου πέρασε και άσκησε το λειτούργημα του δασκάλου. Και μέχρι το τέλος ήθελε να ερευνά, την ιστορία, την προέλευση των παραδόσεων, των λέξεων, των τοπωνυμίων, τα γενεαλογικά δένδρα … Εγραψε για το χωριό μας κι από τα πρώτα κομμάτια της δουλειάς του εκδόθηκε για πρώτη φορά ένα βιβλιαράκι για τα’ Αγγελιανά. Έγραψε πολλά ακόμη.

Φίλοι του, παλιοί μαθητές του και άλλοι που τον γνώρισαν, ισως ναθελουν να ξέρουν  σκέψεις που οδήγησαν στην επιθυμία για τον τρόπο αναχώρησης του.Παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο που μας άφησε. Σ’αυτό κατέγραψε μια συγκεκριμένη άποψη, παρ’ ότι στις συζητήσεις μας έβλεπε το θέμα και από άλλες πλευρές. Η πλευρά που παρουσιάζει φαίνεται ναταν αυτή που τουδινε τη σιγουριά της συνεπούς, λογικά δομημένης απόφασης.
Όσον αφορά εμάς, χωρίς αυτό να θεωρηθεί υπερβολή η μεγαλοστομία, του οφείλουμε όλα όσα καταφέραμε …

Τα παιδιά του
Στέλλα, Κωστής

 

Στους Αιγύπτιους, στους Πέρσες της μασδαϊκής θρησκείας, στον Ισραήλ, καθώς και στους Χριστιανούς των πρώτων αιώνων,  η ανάσταση γινόταν νοητή κατά δύο τρόπους.

Έναν υλικό και παράλογο και ένα άλλο πνευματικό και θεοσοφικό.

Ο πρώτος τρόπος είναι η λαϊκή ιδέα που τελικά την παραδέχτηκε και η εκκλησία, μετά την κατάπνιξη της γνώσης∙ ο δεύτερος τρόπος είναι η βαθυστόχαστη ιδέα των μυημένων

Με την πρώτη έννοια  η ανάσταση σημαίνει επάνοδος στη ζωή του υλικού σώματος, με άλλα λόγια ανασύσταση του αποσυνθεμένου ήσκορπισμένο πτώματος και αυτό θα γίνει με τον ερχομό του Μεσσία, ή κατά την τελευταία κρίση.

Είναι ανώφελο να καταδειχτεί ο παραλογισμός της αντίληψης αυτής.

Για το μυημένο η ανάσταση έχει διαφορετικό νόημα. Η ανάσταση συνδεόταν με τη διδασκαλία της   τριαδικής σύστασης του ανθρώπου (σώμα, ψυχή, πνεύμα). Σήμαινε την κάθαρση και την αναγέννηση του αστρικού σώματος.

Ο Ιησούς το αναφέρει με μεγάλη βαθύτητα για όποιον ξέρει να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές, στη μυστική συνομιλία του με τον Νικόδημο(κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο κεφάλαιο Γ στίχοι 1-21).

Αλλά και ο Απόστολος Παύλος στην Ά προς κορινθίους επιστολή. Κεφάλαιο 15ο στίχοι 39-46. Περιγράφει πως θα είναι τα αναστημένα σώματα, άυλα, σώματα επουράνια αστρικά.
Επειδή δεν πιστεύω στην ανάσταση των νεκρών με ανασύσταση του αποσυνθεμένου η μη σώματος, επιθυμώ μετά το θάνατό μου αποτέφρωση.

Είμαι βέβαιος ότι η επιθυμία μου θα γίνει σεβαστή από τα παιδιά μου.

 

Μάρκος Μαθιουδάκης

 

 

Ο Ανδρέας Βουτσινάς είναι μαζί μας σε κάθε παράσταση που γίνεται στο Θέατρο Επιδαύρου

Στις 22 Αυγούστου 2020 κλείνουν ενενήντα χρόνια από τη γέννηση του Ανδρέα Βουτσινά. Ο μεγάλος αυτός θεατράνθρωπος και διεθνούς φήμης σκηνοθέτης έφυγε από τη ζωή στις 8 Ιουνίου 2010.

Η τελευταία επιθυμία του ήταν η αποτέφρωση της σορού του και η τέφρα του να σκορπιστεί στη σκηνή του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου. Ήθελε να είναι εκεί παρών σε κάθε παράσταση, ώστε να ξορκίζει τους σκηνοθέτες και τους ηθοποιούς προκειμένου να προσφέρουν την ποιότητα που αυτός με πάθος υπηρέτησε και γι’ αυτό κατέκτησε τη διεθνή αναγνώριση.

Στις 22 Αυγούστου του 2010, ανήμερα των γενεθλίων του, ο γιος του Μάριος σεβόμενος την τελευταία επιθυμία του, με ομάδα φίλων και συνεργατών του Ανδρέα Βουτσινά, διέσπειραν τη τέφρα του στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου για να είναι εκεί μαζί μας σε κάθε παράσταση.

Με αφορμή τις ημέρες αυτές, ο γιος του Μάριος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είναι μεγάλη τιμή να σου ανατεθεί να εκπληρώσεις την τελευταία επιθυμία αγαπημένου σου προσώπου.

Ήταν για εμένα μια εμπειρία ζωής.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετώπισα, καθώς τότε δεν υπήρχε αποτεφρωτήριο στην Ελλάδα, κατόρθωσα να φέρω εις πέρας την τελευταία επιθυμία του πατέρα μου: να αποτεφρωθεί και να σκορπιστεί η τέφρα του στην Επίδαυρο, ‘’…για να είναι πάντα εκεί και να μπαίνει στη μύτη των ηθοποιών που δεν παίζουν καλά!”

Φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από εκείνη την ημέρα κι αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση γι’ αυτούς που δεν θα ταλαιπωρηθούν σαν κι εμένα!»

Ο Μάριος Βουτσινάς σκορπίζει την τέφρα του πατέρα του

Θέατρο Επιδαύρου

Διασπορά τέφρας Γιώργου Κοτανίδη

Εχτές, με έναν διαφορετικό τρόπο δυστυχώς, πραγματοποιήσαμε αυτή του την επιθυμία.
Ο Γιώργος Κοτανίδης κατοικεί πια στο αγαπημένο του Αιγαίο Πέλαγος.
Ευχαριστούμε θερμά τον Αντωνιο Αλακιωτη, πρόεδρο της Ελληνικής Κοινωνίας Αποτέφρωσης, για την πολύτιμη βοήθεια του και το δρόμο που άνοιξε για τον πατέρα μας όπως και για τόσους άλλους.
Ήρθε επίσης η ώρα να κλείσει και το προφίλ του Yorgos Kotanidis το οποίο αποτέλεσε τόσα χρόνια έδαφος για πολύ γόνιμο διάλογο για πολλά και διαφορετικά θέματα.
Ευχαριστούμε όλους σας για την αγάπη και τη στήριξη.
Η σελίδα Γιώργος Κοτανίδης Yorgos Kotanidis παραμείνει ενεργή στη μνήμη του πατέρα μας.

Έπαινος για το Αποτεφρωτήριο Ριτσώνας στα Βραβεία Ελληνικής Αρχιτεκτονικής 14-07-2020

     Πολύ σημαντική ήταν η διάκριση του Αποτεφρωτηρίου Ριτσώνας στα Βραβεία Ελληνικής Αρχιτεκτονικής 2020.  Στις 14-07-2020 στο έργο «Κέντρο Αποτέφρωσης Νεκρών στη Ριτσώνα Ευβοίας» απονεμήθηκε έπαινος στην κατηγορία «Πρώτο έργο νέου αρχιτέκτονα». Το κτίριο που στεγάζει το σύνολο των λειτουργιών του Κέντρου Αποτέφρωσης σχεδιάστηκε από το Αρχιτεκτονικό Γραφείο «MONOGON Office for Architecture» (ομάδα μελέτης: Ιόλη Ζαβιτσάνου, Βαγγέλης Ζούγλος, Ζέτα Παπαβασιλείου, ενώ κατά τη διάρκεια της αρχικής φάσης του Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού συμμετείχαν επίσης οι αρχιτέκτονες Χριστίνα Βούτου και Αντώνης Τζώρτζης), το οποίο και έλαβε μέρος στα Βραβεία Ελληνικής Αρχιτεκτονικής που διοργανώνει ο φορέας σύγχρονης αρχιτεκτονικής DOMa.

 

Το Αποτεφρωτήριο στη Ριτσώνα σχεδιάστηκε με απόλυτο σεβασμό στον εκλιπόντα και τους οικείους του, έχοντας στόχο τη δημιουργία ενός ήρεμου και γαλήνιου περιβάλλοντος για τον τελευταίο αποχαιρετισμό στον εκλιπόντα. Η διάκριση ήταν το επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας.

 

Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη και η κριτική επιτροπή αποτελούνταν από τους Valerio Olgiati, αρχιτέκτων, Flims – Ελβετία, Oliver Thill, αρχιτέκτων, διευθυντής, Atelier Kempe Thill, Ρότερνταμ – Ολλανδία, Emilio Tuñón, αρχιτέκτων, διευθυντής, Tuñón Arquitectos, πρόεδρος, Σχολή Αρχιτεκτόνων, Πολυτεχνείο Μαδρίτης – Ισπανία..

 

Η φιλοσοφία σχεδιασμού του κτιρίου

 

Βασική επιδίωξη στο σχεδιασμό του κτιρίου ήταν η επίτευξη ενός αρμονικού κτιριακού συνόλου που με την ολοκλήρωσή του δεν θα διατάρασσε την αίσθηση ηρεμίας και γαλήνης που αποπνέει το καταπράσινο φυσικό περιβάλλον και το πευκοδάσος με το οποίο γειτνιάζει. Όλες οι λειτουργίες του κτιρίου χωροθετήθηκαν σε ένα επίπεδο, ενώ το χαμηλό του ύψος σε συνδυασμό με τη φύτευση που συναντά ο επισκέπτης, συνέβαλαν στην όσο το δυνατόν ηπιότερη ένταξη του κτιριακού συνόλου στο περιβάλλον.

 

Πρόκειται για ένα σύνολο από όγκους-πρίσματα που ενώνονται μέσω ενός διαδρόμου κίνησης που διατρέχει όλο το κτίριο. Πρίσματα-φεγγίτες διατρυπούν την ενιαία οροφή επιτρέποντας την είσοδο του φυσικού φωτός από ψηλά στους χώρους όπου επιτελείται μία συναισθηματικά φορτισμένη λειτουργία, ενώ το λευκό χρώμα στις τοιχοποιίες χρησιμοποιείται ως εργαλείο διαχείρισης του εισερχόμενου φωτός, ένας αόρατος καθρέπτης. Το γνώριμο στοιχείο του αιθρίου, ως ενδιάμεση συνθήκη του μέσα και του έξω, επαναλαμβάνεται σε δύο διαφορετικές κλίμακες. Η μία υλοποιείται ως προέκταση των χώρων του αναψυκτηρίου και της αίθουσας τελετών, ενώ η άλλη συναντάται κατά μήκος της μεγάλης όψης του κτιρίου ως στοιχείο διαχωρισμού των όγκων.

 

Τελετή διασποράς τέφρας στο Σαρωνικό

Την Κυριακή 14 Ιουνίου 2020 πραγματοποιήθηκε η τελετή διασποράς της τέφρας του Ολυμπιονίκη Γιώργου Ζαΐμη.

Παραθέτουμε τη σχετική καταχώρηση από την ιστοσελίδα του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιά:

Μέσα σε κλίμα συγκίνησης, ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Πειραιώς και ο Σύλλογος Ελλήνων Ολυμπιονικών πραγματοποίησαν ταξίδι μνήμης και τελετή για τη διασπορά της τέφρας του Ολυμπιονίκη Γιώργου Ζαΐμη στη θάλασσα που τόσο αγαπούσε.

Σε αυτό το ταξίδι, ο Γιώργος Ζαΐμης δεν ήταν μόνος, καθώς ήταν πολλοί οι ιστιοπλόοι που παρακολούθησαν τη διασπορά της τέφρας στο Σαρωνικό, ώστε να αποχαιρετήσουν μαζί με την οικογένεια και τους συγγενείς του, έναν σπουδαίο αθλητή αλλά κι έναν εξαιρετικό άνθρωπο.

Την αθλητική και ιστιοπλοϊκή οικογένεια εκπροσώπησαν επίσης, ο Πρόεδρος του Ι.Ο.Π. Γιάννης Παπαδημητρίου, ο Δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής Σπύρος Καπράλος, η Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών Εύη Μωραϊτίδου, ο Αντιπρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος Γιώργος Ανδρεάδης και ο Συντονιστής Διευθυντής του ΟΑΚΑ Κωνσταντίνος Χαλιωρής.

O Πρόεδρος του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Πειραιώς Γιάννης Παπδημητρίου, συγκινημένος είπε: «Σήμερα αποχαιρετήσαμε τον Γιώργο Ζαϊμη στο χώρο που λάτρευε περισσότερο, στη θάλασσα που ταξίδευε, στη θάλασσα που δάμαζε, στη θάλασσα που νικούσε. Για όλους εμάς στον Ιστιοπλοϊκό Ομιλο Πειραιώς η απώλεια είναι μεγάλη, ωστόσο η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του, αποτελεί για όλους την καλύτερη ευχή αλλά και τον καλύτερο οδηγό για τη συνέχεια του ΙΟΠ.»

Πηγή: https://iop.gr/